لاو سینما : سینمای ایران و جهان

«من، دانی یل بلیک» که آن را کن لوچ بریتانیایی ساخته است،‌ چهار ماه و نیم پس از فتح نخل طلای جشنواره معتبر کن فرانسه در فستیوال معتبر چندی پیش تورنتوی کانادا نیز اکران شد. تهیه کنندگان این فیلم این کار را با این هدف انجام دادند که این فیلم در آستانه اکران جهانی اش در یک مجمع…

آخرين به روز رساني : دوشنبه 30 بهمن 1396


کل مطلب : 4293 مطلب / کل بازديد : 573,0181
تبليغات

تبليغات
کانال تلگرام لاوسينما
خريد بليت آیینه بغل





موضوع : سینمای جهان
کد مطلب : 1603
تاريخ انتشار : جمعه 14 آبان 1395 - 20:38

«من، دانی یل بلیک» که آن را کن لوچ بریتانیایی ساخته است،‌ چهار ماه و نیم پس از فتح نخل طلای جشنواره معتبر کن فرانسه در فستیوال معتبر چندی پیش تورنتوی کانادا نیز اکران شد. تهیه کنندگان این فیلم این کار را با این هدف انجام دادند که این فیلم در آستانه اکران جهانی اش در یک مجمع بزرگ دیگر سینمایی هم دیده شود و بیش از پیش درباره آن صحبت شود. سناریوی این فیلم را پل لاورتی نوشته و درباره نجاری است که پس از سالها کار به سبب مجروح شدن دستش برای دریافت بیمه دوران بیکاری ثبت نام می کند اما همچون یک کارگر دیگر (با بازی هیلی اسکوییرس) که وی نیز مشکل مشابهی دارد، پاسخ منفی می شنود. بازی دیو جانز در رل این نجار تحسین کارشناسان را برانگیخته است. شاید هم تحسین اصلی باید شامل حال خود کن لوچ شود که قریب به ۵۰ سال است در زمینه های اجتماعی و به قصد بهبود شرایط طبقه متوسط و قشر کارگر در بریتانیا فیلم می سازد و هرگز هم نا امید نمی شود. فیلم های لوچ در این زمینه،‌ بارها در مجامع بین المللی مطرح شده و اغلب آنها مشتری «کن» بوده و در این فستیوال به نمایش نهاده شده اند و پیروزی «من.دانی یل بلیک» اولین مرتبه دستیابی این هنرمند در مرز ۸۰ سالگی به جایزه نخل طلا نبود و او در سال ۲۰۰۷ هم با فیلم «بادی که به مرغزار می وزد» این جایزه بسیار معتبر را تصاحب کرده بود. آن فیلم بر خلاف عنوان ملایم و نام تقریباً توام با آرامش اش مانند برخی کارهای دیگر لوچ تمی سیاسی و ناآرام داشت و از سازمان سیاسی معروف و تاثیرگذار ارتش جمهوری خواه ایرلند طی آن نام برده می شد. لوچ همپا با مایک لی دیگر فیلمساز هموطن همدوره اش همیشه منادی ارزش های نادیده گرفته شده کارگران و تلاش های دور از نظر مانده آنها بوده و هرگز بدنبال ساخت فیلم های فانتزی و دور از واقعیتی همچون کارهای فضایی و ماوراء الطبیعه و اکشن نرفته و فقط روی زندگی واقعی مردم روزگار خود مانوور داده و از این بابت سزاوار تقدیر بوده است.

 

مطالب مرتبط
مطلب زنده
پربازديد